Saturday, 23 June 2018

Ο Γιώργος μας


Το Ελληνικό Θέατρο Βελγίου θρηνεί την απώλεια του Γιώργου Ανδρονίδη. Του Γιώργου μας. Μπορεί οι περισσότεροι να γνώριζαν τον Γιώργο ως τον ιδρυτή και επί σειράς ετών πρόεδρο της ομάδας, αλλά για εμάς ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Δεν ήταν μόνο το ταλέντο και η διαύγειά του, οι μοναδικές θεατρικές ικανότητές του, η ειλικρίνειά του - ακόμα και επί σκηνής, οι γνώσεις και η εμπειρία ενός ανθρώπου που έζησε μια γεμάτη ζωή, η μεταδοτικότητα και η γλυκύτητά του. Αλλά ήταν και όλα αυτά μαζί. Μαζί με τον άνθρωπο που μάθαινε πρώτος τα λόγια του στις πρόβες, που περπατούσε 4 χιλιόμετρα τη μέρα όταν εμείς δεν μπορούσαμε να πάμε μέχρι απέναντι, που κοκκίνιζε όταν "ξεφεύγαμε" στις πρόβες, που είχε το γνώθι σαυτόν, που μας εμπιστεύτηκε το "μωρό" του γνωρίζοντάς μας ελάχιστα, που ήταν πάντα εκεί να μας συμβουλεύει και να μας βάζει στο σωστό δρόμο, ο άνθρωπος που όλοι περιμέναμε να μας πει τη γνώμη του για τις πρόβες μας, εκείνος που ήταν χάρμα οφθαλμών να παρακολουθείς είτε σε ανάγνωση, είτε σε πρόβα, είτε πάνω στο σανίδι. Το αγαπημένο του σανίδι. Που μέχρι πριν 3 μήνες είχε την ανυπομονησία και την αγωνία ενός μικρού παιδιού για να ανέβει πάλι στη σκηνή και να παρουσιάσει τον μονόλογό του. Ο Γιώργος μας μπορεί να μην τα κατάφερε για μία τελευταία φορά, αλλά άφησε πίσω του βαριά κληρονομιά και ευχόμαστε να μπορέσουμε να την τιμήσουμε όπως της αξίζει. Γιώργο μας, σε ευχαριστούμε για όλα, σε αγαπάμε πολύ. Καλό σου ταξίδι.    

Thursday, 8 March 2018

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2018



ΚΟΙΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ

Οι εφτά θεατρικές ελληνικές ομάδες του Βελγίου με μία μικρή θεατρική δημιουργία η καθεμιά, θα εορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Την εκδήλωση θα προλογίσει ο κ. Θοδωρής Αμπαζής, Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας.

Οι ομάδες θα παρουσιάσουν (κατά σειρά έναρξης θεατρικής δραστηριότητας):

1. Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών: απόσπασμα από το έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου Συμπέθεροι από τα Τίρανα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αργυρόπουλου, με τον Γιώργο Μαγκλή, την Τούλα Μονογιού και τον Τάσο Φιλιππίδη. 

2. Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι Βρυξελλών: ένα σκετς από το έργο του Μάριου Ποντίκα Εσωτερικαί ειδήσεις, Ο τιμωρημένος ‘Ελληνας, σκηνή από άλλο έργο σε σκηνοθεσία Τάσου Νυχά, με την Αγγελική Καλλιάνου και τον Γιώργο Στρογγύλη.

3. Υ-GREC: το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι (στίχοι και μουσική) Ο Ηθοποιός από τη μουσική παράσταση Οδός Ονείρων, σε σκηνοθεσία Γιάννη Γαβρά, με τη Στέλλα Ανδρουλάκη, τη Βασιλική Βήδενμαϊερ και τον Γιάννη Γαβρά.

4. Ελληνικό Θέατρο Βελγίου: απόσπασμα από την μονόπρακτη κωμωδία του Ιάκωβου Καμπανέλλη Ο επικήδειος, σε σκηνοθεσία Γιάννη Γαβρά, με τον Γιώργο Ανδρονίδη. 



5. Λύκειο των Ελληνίδων Βρυξελλών: το μονόπρακτο της Λούλας Αναγνωστάκη Ουρανός κατακόκκινος, σε σκηνοθεσία Γιάννη Οικονομίδη και Μαρίας Καραχάλιου, με την Άννα-Μαρία Λυμπεροπούλου. 

6. ΘΕΣΠΙΣ Βρυξελλών: τη μονόπρακτη κωμωδία του Άντον Τσέχωφ Πρόταση γάμου, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αριστείδη Λαυρέντζου, με τον Βασίλη Μάγνη, τον Δημήτρη Στασινόπουλο και τη Μελίνα Στρούγγη. 

7. NOTA THEATRALE: το μονόλογο της Σάρα Κέιν από το Λαχταρώ (Crave), σε σκηνοθεσία Βούλας Καγιάσα, με τη Γιώτα Τσελέπη. 

Οι παραπάνω ελληνικές θεατρικές ομάδες του Βελγίου συμφώνησαν να διοργανώσουν, με αυτόν τον τρόπο, κοινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας του Θεάτρου 2018. Η ημέρα αυτή είναι κάθε χρόνο η 27η Μαρτίου, καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, τη σημαντικότερη διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση στον τομέα της θεατρικής τέχνης, που συστήθηκε το 1948 στην Πράγα, με πρωτοβουλία της Ουνέσκο, και εορτάζεται σε 100 και πλέον χώρες. Οι αρχές που τιμούμε όλοι μαζί την ημέρα αυτή είναι ο ρόλος του θεάτρου στην κοινωνία, η συμβολή του στην αμοιβαία κατανόηση ατόμων και λαών και η άσκηση της πολιτιστικής έκφρασης χωρίς διακρίσεις ηλικίας, φύλου, πεποιθήσεων ή εθνικότητας. Κάθε χρόνο μια προσωπικότητα του θεάτρου απευθύνει ένα κατάλληλο παγκόσμιο μήνυμα για την ημέρα αυτή. Εφέτος, λόγω της 70ής επετείου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, ορίσθηκε να υπάρξουν πέντε μηνύματα, ένα από κάθε ήπειρο. Το μήνυμα για την Ευρώπη εφέτος απευθύνει ο βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Simon McBurney. Σ’ αυτό αναφέρεται στις ελληνικές ρίζες των λέξεων drama και theatre, διεξοδικά δε στο θέατρο της Επιδαύρου, όπως επίσης στο κλείσιμο των συνόρων και στα σχέδια χτισίματος τειχών που να χωρίζουν χώρες-λαούς. Είναι ένα δείγμα για το πόσο κοντά στα μεγάλα προβλήματα του σήμερα είναι η θεατρική σκέψη και πράξη. Ο βρετανός δημιουργός σημειώνει ότι το σύνορο της ατομικής συνείδησης του καθενός μας δεν έχει σύνορα, και αυτή την αλήθεια τη μοιράζονται κάθε βράδυ ηθοποιοί και θεατές, και θα εξακολουθούν να το κάνουν παντού όπου μπορεί να διηγηθεί κανείς μια ιστορία – από τα θέατρα και τις όπερες των μεγάλων πόλεων μέχρι τα στρατόπεδα προσφύγων. Καταλήγει λέγοντας ότι το παρόν και το μέλλον είναι αδιαίρετα, και κανένας τύραννος δεν θα μπορέσει ποτέ να σπάσει την αλυσίδα της ανθρώπινης κοινότητας.

Kαλούμε το θεατρόφιλο κοινό να τιμήσει την ημέρα αυτή, πρώτον για το συμβολισμό που περιέχει και δεύτερον, στο ίδιο πλαίσιο σκέψεων, για την πρώτη φορά που οι εφτά ελληνικές θεατρικές ομάδες – πολυπληθέστερες από τις αντίστοιχες κάθε άλλης «ξένης» γλώσσας ομιλούμενης σε αυτή την πόλη – πραγματοποιούμε ένα κοινό θέαμα, έτοιμοι να πραγματοποιήσουμε παρόμοιες κοινές εκδηλώσεις και στη συνέχεια, με τη στήριξή σας.

Οι συνοργανώτριες θεατρικές ομάδες

Monday, 20 November 2017

25 χρόνια ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΛΓΙΟΥ






Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΛΓΙΟΥ

στα πλαίσια του εορτασμού των 25 ετών από την ίδρυσή του, παρουσιάζει τους δύο μονολόγους του Ι. Καμπανέλλη:

"Ο Επικήδειος" με τον Γιώργο Ανδρονίδη

&

"Γράμμα στον Ορέστη" με την Ελένη Καξερή



σε σκηνοθεσία Γιάννη Γαβρά

9 Δεκεμβρίου 2017 (20:00) και 10 Δεκεμβρίου 2017 (18:00)

στο θέατρο DeLijsterbes, Lijsterbessenbomenlaan 6, 1950 Kraainem, Bruxelles

Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στον Γιώργο Ανδρονίδη, ιδρυτικό και ενεργό μέλος του Ελληνικού Θεάτρου Βελγίου από το 1992.

«Εορταστική» τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ

Πώληση εισιτηρίων στον Πολυχώρο Περίπλους (από Δευτέρα 27/11), Rue Froissart 115, 1040, Bruxelles (02/2309335)
Κρατήσεις θέσεων:
ellitheabe@gmail.com

Για περισσότερες πληροφορίες: http://ellinikotheatro.blogspot.com

Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί!
Eλληνικό Θέατρο Βελγίου

Tuesday, 24 January 2017

Σκέψεις...

...πριν την πρεμιέρα του τελευταίου μας θεατρικού έργου, που εξέφρασε τόσο εύστοχα ο Γιάννης Δήμας στο άρθρο του newsville.
Και σκέψεις μετά την ντερνιέρα... εύστοχες ή μη, είναι βγαλμένες από μια ακόμα εμπειρία που μόλις τελείωσε. Προς το παρόν...




"Έχεις άγνοια κινδύνου" μου είχε πει μια ψυχή κάτι μήνες πριν. Το σκεφτόμουν και το ξανασκεφτόμουν. Έλεγα, δεν μπορεί, μάλλον δίκιο έχει. Αλλά δεν άλλαζε αυτό που αισθανόμουν. Εκ των υστέρων, κάποιος το ονόμασε εμπιστοσύνη. Και κατάλαβα ότι ήταν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Πέρασαν 2 χρόνια από την πρώτη σκέψη και τον πρώτο ενθουσιασμό. Όπως κάθε τέτοιο εγχείρημα, κι αυτό πέρασε από πολλά σκαμπανεβάσματα. Καθυστερήσεις, αποχωρήσεις, προγραμματισμοί, επανα-προγραμματισμοί, ανταλλαγή μηνυμάτων, σκέψεις, ελπίδες, συναντήσεις, απογοήτευση, ενθουσιασμός, επιμονή, "άκου τι σκέφτηκα!", πείσμα, κουράγιο, αμφιβολία. Συναισθήματα άπειρα. Και μετά, μια σιγουριά. Μια σιγουριά που έδινε ώθηση, γέμιζε πάθος, έσβηνε κούραση και πλήρωνε με βλέμματα, χαμόγελα και προβληματισμό. Οι πρόβες γέμιζαν με συζητήσεις που αιωρούνταν στο δωμάτιο, με γέλια που ανεδείκνυαν τις κουρασμένες φάτσες μας, με δύσκολες αποφάσεις που γίνονταν εύκολα αποδεχτές, με εύκολες ιδέες που έπαιρναν δύσκολα ζωή, με "κοψίματα", με "πως θα το κάνω αυτό;", με "πωωπω, σήμερα ήσουν γαμώ!", με μεγάλες προσπάθειες, υποχωρήσεις, με λίγα νεύρα, με πολλά νεύρα, με πολύ φαί, πλάκες, συγκίνηση, αλκοόλ λευκό και σκηνικό μαύρο. Όλα αυτά και πολλά άλλα που δεν είναι δυνατόν θα μείνουν γραπτά,  έφτιαξαν το παζλ αυτού που θελήσαμε να περάσουμε 5 μέρες σε όσους ήρθαν. Δεν ξέρω αν νομίζετε ότι τα καταφέραμε. Ξέρω πως είμαι σίγουρη ότι τα καταφέραμε! Και παρέα με αυτά που είδατε, χτίσαμε κι άλλες αναμνήσεις, παράλληλες, από αυτά που δεν είδατε. Ένα χέρι που δεν έπρεπε να απλωθεί, ένα αγόρι που δεν έπρεπε να μείνει μέσα, ένα χερούλι που δεν έπρεπε να βγει, ένα σεντόνι που στεναχώρησε πολύ, ένα "δεν ξέρω" εκεί που δεν ήταν ποτέ, ένα "πέσιμο" στα σκηνικά που δεν έπρεπε να ακουστεί, ένα κλάμα που δεν φάνηκε ποτέ, ένα γέλιο που υπονοήθηκε, η "μικρούλα, ξανθή", το "να τον έχει να τον προσκυνάει", το "ιώδιο με το βαμβάκι", ο Δημήτρης που ήταν Χρήστος, η "έγκυος", ο ώμος που ακούει, το "τώρα είναι το κράξιμο;;;", το "σας αγαπώ", το "εμείς πιο πολύ!"…

Και ποτέ μη λες ποτέ. Θα σας ξανάβρω στους μπαξέδες. Κάποιους σίγουρα, αν όχι όλους. Και κάποιους καινούργιους, όπως κάθε φορά. Άλλη φορά. Διαφορετική. Πάνο, Μαρία, Λαέρτη, Δημήτρη, Εύη, Ελένη, Μάκη, Μελίνα, Σόνια, Έφη, Στέλλα, Έρη, Βάσω, Τομ, φιλιά. 
Γεωργία Νομικού